DE DUINEN
Huacachina: duinbuggy's, sandboarden en de zonsondergang
De enige natuurlijke woestijnoase van Zuid-Amerika, de grote duinen erachter, en de middag waarmee de meeste Paracas-trips eindigen.
Bekijk alle Paracas & Huacachina tours op GetYourGuide ↗Een oase in het zand
Huacachina is zo’n plek die lijkt bedacht: een kleine lagune omringd door palmen, verloren in de woestijn net buiten de stad Ica, naar verluidt de enige natuurlijke woestijnoase van Zuid-Amerika, met enorme duinen die erachter oprijzen. Het is klein — je loopt in een paar minuten om de lagune heen — maar de setting is buitengewoon, en het is het startpunt voor de middag die de dag in Paracas bekroont: duinbuggy’s en sandboarden op de zandbergen die hoog boven het dorp uittorenen.
De duinbuggy
De buggyrit is de adrenaline. Een chauffeur neemt een handvol passagiers mee de duinen in in een buggy met kooiconstructie en rolbeugel, en rijdt ermee alsof het een achtbaan is — steile hellingen op scheuren, over richels scheren en aan de andere kant naar beneden duiken, motor brullend, zand vliegend. Het is oprecht opwindend en de eerste keer een beetje angstaanjagend, en gerenommeerde aanbieders rijden met goed onderhouden buggy’s met veiligheidsgordels. Het is het snelste en wildste deel van de hele reis, en de meeste mensen stappen er grijnzend uit.
Sandboarden
Tussen de buggyritten door stopt de chauffeur bovenop de duinen voor het sandboarden — liggend of staand op een board de helling af glijden, net als snowboarden op fijn, warm zand. Beginners gaan meestal liggend met het hoofd vooruit op een gewaxt board naar beneden, wat makkelijk en snel is; wie zelfverzekerd is, kan staand proberen. Het is eenvoudiger en minder intimiderend dan het lijkt, de valpartijen zijn zacht, en de klim terug naar boven is het enige lastige deel. Tussen buggy en board duurt de sessie ongeveer negentig minuten tot twee uur.
De zonsondergang als finale
De reden dat de buggyrit laat in de middag plaatsvindt, is de zonsondergang. De sessie is zo getimed dat je eindigt op de top van een hoge duin terwijl de zon zakt, de woestijn eerst goudkleurig wordt, dan roze, dan violet, en de oase ver beneden een donkere cluster van palmen is. Na een dag die voor zonsopgang op een boot begon, is het zien van het licht verdwijnen vanaf de duintop het emotionele hoogtepunt van de reis, en het beeld dat bijna iedereen mee naar huis neemt. Neem een extra laag mee — zodra de zon onder is, koelt de woestijn snel af.